Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις Ξένη Σκηνή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συνεντεύξεις Ξένη Σκηνή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014

Συνέντευξη: Sivert Hoyem




Πριν λίγα χρόνια είχα αρχίσει να διαβάζω ποιήματα του Federico Garcia Lorca, κι εμπνεόμουν απ’αυτά για να γράψω.

 Συνέντευξη: Μαίρη Βασιλοπούλου 
Φωτογραφίες: Ιωάννης Θεοδωρίδης 

Αν έχεις βρεθεί σε κάποιο live του Sivert, θα έχεις καταλάβει γιατί το Ελληνικό κοινό τον αγαπάει τόσο πολύ.
Η επιβλητική του παρουσία στη σκηνή, η μελαγχολική φωνή του, και τα "σκοτεινά" τραγούδια του, τον έχουν καταστήσει σε έναν από τους αγαπημένους του performer.

Η συνεργάτης του περιοδικού, Μαίρη Βασιλοπούλου τον συνάντησε στην Θεσσαλονίκη, το Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν την τελευταία του εμφάνιση στα πλαίσια της ευρωπαϊκής του περιοδείας και της παραχώρησε συνέντευξη για το FeelA RockA. Αν και κουρασμένος, ήταν ευδιάθετος, και η συνέντευξη κατέληξε σε κουβέντα off the record, που διήρκησε πολύ περισσότερο από το αναμενόμενο.



Καλώς όρισες Sivert. Πώς νιώθεις που βρίσκεσαι ξανά στη Θεσσαλονίκη;

Καλησπέρα. Νιώθω πολύ όμορφα, αν και κουρασμένος. Ήρθαμε πριν λίγες ώρες από το Βόλο.


Το καταλαβαίνω, γι’αυτό και δε θα σε κουράσω. 
Μην ανησυχείς, ρώτα με ό,τι θέλεις.


Έχεις άγχος πριν από κάθε εμφάνιση;

Όχι πάντα. Αυτό συμβαίνει κάποιες φορές, κυρίως γιατί θέλω να είναι όλα άψογα όσο αφορά το τεχνικό κομμάτι. Όσο αφορά εμένα, ακόμη κι αν αυτό συμβεί, είναι κάτι που το ξεπερνώ λίγα λεπτά αφού βγω στη σκηνή κι έρθω σ’επαφή με τον κόσμο.


Η μουσική σου «ταξιδεύει» τον ακροατή. Εσένα τι σε χαλαρώνει μετά από μία δύσκολη μέρα;

Εξαρτάται. Όταν είμαι σε περιοδεία, μου αρέσει να βρίσκομαι με τους μουσικούς ή με κάποιους καλούς φίλους, να πίνουμε μερικά ποτά και να χαλαρώνουμε. Όταν είμαι σπίτι, θέλω να περνάω όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο με την κόρη μου. Εκείνη συγκεντρώνει όλη την προσοχή μου, είναι το μόνο πράγμα που σκέφτομαι και θέλω να κάνω!


Έχεις νιώσει ποτέ ως «Prisoner of the road» όταν είσαι σε περιοδεία;

(γελάει) Όχι ιδιαίτερα. Κάποτε με τους Madrugada ήμασταν διαρκώς σε περιοδείες. Κάναμε συναυλίες, επιστρέφαμε στη βάση μας, και ξανά το ίδιο. Αλλά δε μας ενοχλούσε, όσο κουραστικό κι αν ήταν κάποιες φορές.


Ανέφερες τους Madrugada. Σε όλες σου τις συνεντεύξεις, υπάρχει πάντα μια ερώτηση γι’ αυτούς. Νιώθεις άβολα να απαντάς διαρκώς σε ερωτήσεις για το θάνατο του Robert και για μία περίοδο της ζωής σου που έχει τελειώσει οριστικά;

Κάποιες φορές ναι. Οι Madrugada είναι κομμάτι της μέχρι τώρα πορείας μου και δε με πειράζει να αναφέρομαι σ’αυτό, αλλά ο θάνατος του Robert είναι ένα θέμα για το οποίο δε θέλω να μιλάω.



Έχεις καταφέρει να δημιουργήσεις πολύ ισχυρούς δεσμούς με το κοινό. Υπάρχει ωστόσο κάποια συναυλία που θέλεις να ξεχάσεις; Είτε γιατί η ανταπόκριση του κοινού δεν ήταν η αναμενόμενη, είτε γιατί δεν έδωσες το 100% του εαυτού σου;

Καλή ερώτηση! Κοίταξε, κάποιες φορές χρειάζεται λίγη παραπάνω προσπάθεια από άλλες για να δώσεις μια ώθηση στο κοινό. Ωστόσο, νιώθω αυτοπεποίθηση για τη μουσική μου παρόλο που δε γίνεται πάντα να δίνω το 100% του εαυτού μου. Υπάρχει κάποιου είδους «μυστική ενέργεια» με τον κόσμο, και χρειάζομαι κι εγώ λίγο χρόνο για να μπω σε αυτή. Όταν αυτό συμβαίνει, και για μένα η εμπειρία είναι μοναδική. Ήταν όμως μια συναυλία, νομίζω το 2001 με τους Madrugada στο Άμστερνταμ, που ήταν γεμάτη συναισθήματα για μένα.


Αυτή ήταν η επόμενη ερώτησή μου. Αν μπορούσες να ξεχωρίσεις την πιο σημαντική στιγμή της καριέρας σου ως τώρα, είτε της σόλο, είτε αυτής με τους Madrugada, ποια θα ήταν αυτή; Είναι μήπως αυτή που ανέφερες;

Ναι, θα έλεγα αυτή. Υπήρξαν κι άλλες πολλές όμως στην Ευρώπη, εξίσου σημαντικές.


Το τελευταίο σου άλμπουμ έχει τίτλο "Endless Love". Υποθέτω ότι η ηχογράφησή του ήταν μια επίπονη διαδικασία για σένα, ειδικά μετά το θάνατο του μάνατζερ σου. Θα έλεγες ότι το "Inner Vision" είναι ένα τραγούδι που περιγράφει τα συναισθήματα ενός ανθρώπου που έχει χάσει ένα πολύ δικό του πρόσωπο, και για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη ζωή μετά απ’ αυτό;

Το "Inner Vision" περιγράφει τα συναισθήματα κάποιου που νιώθει «χαμένος». Το έγραψα μετά το θάνατο του Robert και τη διάλυση των Madrugada θέλοντας μ’αυτό τον τρόπο να εξωτερικεύσω όσα ένιωθα. Είναι ένα τραγούδι γεμάτο συναισθήματα για μένα.



Η μουσική σου βαδίζει σε πιο «σκοτεινά» και μελαγχολικά μονοπάτια. Είσαι κι εσύ έτσι στην προσωπική σου ζωή;

Η αλήθεια είναι πως έχω τα «πάνω» μου και τα «κάτω» μου. Είμαι κάπως κυκλοθυμικός κι έχω ανάγκη κάποιες στιγμές να μένω μόνος μου. Να έχω τον ιδιωτικό μου χρόνο.


Υπάρχει κάποιο τραγούδι σου που το ελληνικό κοινό απολαμβάνει λίγο περισσότερο όταν είσαι στη σκηνή;

Το "Honey Bee" σίγουρα! (γελάει). Το αγαπούν πολύ το συγκεκριμένο. Καταλαβαίνω επίσης πως υπάρχουν κι άλλα τραγούδια τωνMadrugada που θέλουν να ακούσουν, αλλά ξέρεις, υπάρχει μια συγκεκριμένη γραμμή που πρέπει να ακολουθείται. Το να παίζω κάποια τραγούδια τους νιώθω ότι ανήκει πλέον σ’εκείνη την εποχή. Όταν όμως το κάνω, επιλέγω τα τελευταία τους κομμάτια, όπως το "Hands Up I Love You" και ο κόσμος το απολαμβάνει, πραγματικά! Πρέπει ωστόσο να παίζω και κάποια δικά μου.


Η Ελλάδα βρίσκεται πάντα στο μέσο των περιοδειών σου. Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος γι’αυτό;

Ναι. Αυτή τη φορά βέβαια, οργανώσαμε την περιοδεία κάπως διαφορετικά και δεν ξέρω γιατί ήρθαμε στην Ελλάδα στο τέλος της. Οι Έλληνες έχετε πολύ ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, γιατί κάθε φορά που έρχομαι ξέρω ότι θα περάσω πολύ καλά!


Διάβασα ότι ετοιμάζεις κάτι πολύ μεγάλο για εμάς του χρόνου. Ισχύει;

Είσαι πολύ ενημερωμένη! (γελάει). Ναι ισχύει, ωστόσο δεν μπορώ να ανακοινώσω ακόμα τίποτα επίσημα.


Ξέρω ότι διαβάζεις πολύ. Υποθέτω πως δεν έχει να κάνει μόνο με τις σπουδές σου στην Ιστορία, έτσι δεν είναι;

Κατά κάποιο τρόπο έπαιξε κι αυτό το ρόλο του. Μου αρέσει να διαβάζω Ιστορία, όχι τόσο όμως όσο μου αρέσει να διαβάζω άλλα πράγματα. Μου αρέσει πολύ επίσης να διαβάζω βιβλία και σε άλλες γλώσσες.



Σου αρέσει η ποίηση;

Ναι, αρκετά.


Σε εμπνέει;

Παλαιότερα ναι. Πριν κάποια χρόνια συνέλλεγα κιόλας. Είχα αρχίσει να διαβάζω ποιήματα του Federico Garcia Lorca, κι εμπνεόμουν απ’αυτά για να γράψω.


Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Αρχικά να τελειώσω την περιοδεία στο τέλος Οκτώβρη, με τις τελευταίες εμφανίσεις μου στη Νορβηγία. Και μετά, επειδή η γυναίκα μου κι εγώ θα αποκτήσουμε δίδυμα αυτό θα με περιορίσει  για τουλάχιστον έξι μήνες. Το καλοκαίρι θα κάνω κάποιες εμφανίσεις, κι έπειτα θα αρχίσω να ηχογραφώ το νέο άλμπουμ.


Σ’ευχαριστώ πάρα πολύ.

Κι εγώ σ’ευχαριστώ.

Περισσότερες φωτογραφίες από την συνέντευξη μπορείτε να δείτε εδώ 




Δευτέρα 23 Ιουνίου 2014

Συνέντευξη MADBALL



Σε λίγες ημέρες οι θρύλοι του hardcore, Madball, κυκλοφορούν το νέο τους δίσκο με τίτλο “Hardcore Lives”. Μιλήσαμε με τον κιθαρίστα της μπάντας Brian “Mitts” Daniels, για το νέο δίσκο, τα πλάνα του συγκροτήματος και γενικά για τη hardcore σκηνή.

Γεια σου Mitts και καλωσόρισες στο Rock Overdose. Πρώτα απ’ όλα θα θέλαμε να μοιραστείς μαζί μας κάποιες πληροφορίες για το καινούριο άλμπουμ.

Ok. Το όνομα του δίσκου είναι “Hardcore Lives” και πρόκειται για την πρώτη κυκλοφορία μας μετά το 2010. Είμαστε πολύ υπερήφανοι γι 'αυτό. Βγάλαμε και ένα EP το 2012, ονομάζεται “Rebellion EP”, αλλά αυτό θα είναι το πρώτο full-length που κάνουμε μέσα σε τέσσερα χρόνια.

Δουλεύετε και πάλι με τον Zeuss, ο οποίος είναι ένας θρυλικός παραγωγός στο hardcore. Πώς είναι η συνεργασία μαζί του, και μετά από όλα αυτά τα χρόνια, αισθάνεστε ότι έχετε μάθει κάτι νέο από αυτόν;

Έχουμε ηχογραφήσει δύο δίσκους με τον Zeuss στο παρελθόν. Σε αυτό το άλμπουμ ο Zeuss έχει κάνει το mixing, αλλά είχαμε κάποιον άλλο να κάνει τις βασικές ηχογραφήσεις, τον φίλο μας Ken Susi, ο οποίος παίζει επίσης κιθάρα στους Unearth. Κάναμε τις ηχογραφήσεις και στη συνέχεια τις δώσαμε στον Zeuss και αυτός έκανε το μιξάρισμα. Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με το τελικό αποτέλεσμα, είναι πιθανώς το καλύτερο άλμπουμ όσον αφορά τον ήχο που έχουμε κάνει ποτέ, έτσι είμαστε πολύ ικανοποιημένοι με αυτό.

Πριν από λίγες ημέρες, πραγματοποιήθηκε τοBNB Bowl. Πώς ήταν η φάση με όλες αυτές τις μεγάλες μπάντες σε ένα φεστιβάλ;

Ήταν τέλεια. Κάνουμε το ίδιο show για σχεδόν δέκα χρόνια τώρα και είναι πάντα ένα φανταστικό show. Είναι πολύ cool, επειδή κάθε γενιά του hardcore είναι εκεί, υπάρχουν τα μικρότερα παιδιά αλλά υπάρχουν και οι πιο μεγάλοι που ξέρετε, ίσως να μην πηγαίνουν σε συναυλίες πια, αλλά πάντα έρχονται σε αυτό το show, γιατί είναι ας πούμε σαν ένα reunion για τους ανθρώπους μερικές φορές. Ήταν ένα καταπληκτικό show, έπαιξαν οι Hatebreed, έπαιξαν οι Agnostic Front των οποίων το line-up ήταν αυτό από τη δεκαετία του ’80 και τη κυκλοφορία του δίσκου “Cause For Alarm”. Έτσι, ήταν πραγματικά ωραία φάση να τους βλέπεις να παίζουν αυτό τον παλιό δίσκο και να βλέπεις στη σκηνή άτομα που έπαιζαν στη μπάντα πριν από πολλά χρόνια.

Είστε σε αυτή τη σκηνή για αρκετό καιρό. Πόσο έχει αλλάξει από την δεκαετία του '80, όταν οι Madballξεκίνησαν;

Λοιπόν, όπως ξέρετε ότι είναι πολύ διαφορετική τώρα. Πιστεύω ότι πλέον μιλάμε για μία περισσότερο παγκόσμια hardcore σκηνή. Στη δεκαετία του 80, όταν ξεκίνησαν οι Madball, δεν υπήρχε internet, έτσι αν π.χ. ζούσες στη Νέα Υόρκη, πάντα θα έβλεπες μπάντες της Νέας Υόρκης και πάντα θα άκουγες τον ήχο της Νέας Υόρκης. Νομίζω ότι στις μέρες μας με το διαδίκτυο, ο καθένας οπουδήποτε κι αν βρίσκεται μπορεί να έχει πρόσβαση στη μουσική. Πιστεύω ότι πρόκειται για μία πολύ πιο παγκοσμιοποιημένη μουσική σκηνή τώρα. Αν πας στην Ευρώπη, αν πας στη Νότια Αμερική, στην Ασία, ακούς τόσα πολλά συγκροτήματα που έχουν συχνά ήχο που προέρχεται από τη Νέα Υόρκη ή τη Βοστώνη. Ή ακόμη, την hardcore σκηνή της Καλιφόρνια από τη δεκαετία του '80. Η σκηνή πλέον είναι μοιρασμένη σε όλο τον κόσμο, έτσι δεν μιλάμε μόνο για Νέα Υόρκη ή Βοστώνη ή Καλιφόρνια, είναι παντού τώρα.

Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Η hardcore ακολουθεί όλες αυτές τις αλλαγές στον κόσμο, ή θέτει τους δικούς της κανόνες;

Νομίζω ισχύουν και τα δύο κατά κάποιο τρόπο. Η hardcore ήταν ανέκαθεν και είναι ακόμα μια αντικουλτούρα, μέσα στη hardcore σκηνή θα δείτε ανθρώπους που ζουν με τους δικούς τους κανόνες και σίγουρα το ίδιο ισχύει και για τους περισσότερους από τους μουσικούς. Σίγουρα δεν είναι ένα mainstream είδος της μουσικής και σίγουρα τα άτομα που ακολουθούν αυτό το είδος της σκηνής δεν είναι επίσης mainstream.

Οπότε, η hardcore δεν είναι μόνο ένα είδος μουσικής. Είναι και τρόπος ζωής, όπου οι άνθρωποι σέβονται ο ένας τον άλλο και συμπεριφέρονται σαν μια οικογένεια. Υποθέτω ότι τα περισσότερα είδη μουσικής προσπαθούν να τα υιοθετήσουν όλα αυτά, αλλά από την εμπειρία μου, το πιο λαμπρό παράδειγμα είναι ηhardcore. Κάτι που εύκολα κανείς παρατηρεί ιδιαίτερα στα live shows, όπου οι οπαδοί και η μπάντα γίνονται ένα και απολαμβάνουν την κάθε στιγμή. Γιατί νομίζεις ότι αυτό είναι τόσο ισχυρό στη hardcore σκηνή?

Νομίζω ότι στη hardcore υπάρχει ιδιαίτερη επαφή με τους οπαδούς, επειδή οι μουσικοί δεν είναι ροκ σταρ. Δεν βγάζουμε δηλαδή εκατομμύρια δολάρια ή τρελά χρήματα, είναι ας πούμε ένα πιο «χειροπιαστό» είδος μουσικής. Οι οπαδοί είναι στο ίδιο επίπεδο με τις μπάντες, δεν υπάρχει διαχωρισμός, όπως υπάρχει σε άλλα είδη μουσικής.

Επίσης έχετε το συγκρότημα Hazen Street με τον Toby από τους H₂O. Υπάρχουν σχέδια για να δούμε κάτι νέο από αυτό εκεί;

Λοιπόν, η αλήθεια είναι ότι κάνουμε κάποιες εμφανίσεις με τους Hazen Street ανά διαστήματα, και έχουμε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μας ένα ακόμη album, αλλά αυτή την περίοδο δεν υπάρχει τίποτα σε εξέλιξη. Νομίζω όμως ότι κάποια μέρα σύντομα θα βρεθούμε όλοι μαζί και θα γράψουμε νέα μουσική με τους Hazen Street. Δεν ήμουν στους Hazen St. από την αρχή, ήταν αρχικά ο Freddie και ο Toby, ο Hoya και ο Mackie, ο φίλος μας ο Chad από τους New Found Glory, αλλά και ο φίλος μας Dave Kennedy. Kαι όταν οι Hazen Street ξεκίνησαν ο Chad, δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει εντελώς στις απαιτήσεις του συγκροτήματος, κυρίως λόγω άλλων υποχρεώσεών του με τους New Found, έτσι κατέληξα να παίζω εγώ κιθάρα. Έτσι παίζω στους Hazen Street, αν και δεν έπαιζα στο δίσκο, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό.

Εντάξει. Και ποια είναι τα σχέδιά των Madball μετά το καινούριο άλμπουμ;

Λοιπόν, έχουμε μια ευρωπαϊκή περιοδεία το καλοκαίρι, ξεκινά τον Ιούλιο οπότε θα είμαστε στην Ευρώπη τον Ιούλιο και μετά περιοδεία για την υποστήριξη του νέου άλμπουμ. Έχουμε και μερικά βίντεο που θα βγουν, μάλιστα αύριο γυρίζουμε ένα στη Νέα Υόρκη, για το τραγούδι "Born Strong" το οποίο βρίσκεται στο νέο δίσκο, και έχουμε και κάποιες συναυλίες στις ΗΠΑ, αλλά ουσιαστικά θα κάνουμε το ίδιο πράγμα που κάνουμε πάντα, θα πάμε για περιοδεία σε όλο τον κόσμο για την προώθηση του νέου άλμπουμ.

Θα σας δούμε στην Ελλάδα;
Το ελπίζω!

Το ελπίζουμε κι εμείς. Έχετε ένα αρκετά μεγάλο fan base εδώ στην Ελλάδα. Θέλετε να πείτε κάτι γι αυτούς, προσθέτοντας τα τελευταία λόγια αυτής της συνέντευξης;

Σίγουρα. Στην Ελλάδα κάνουμε πάντα υπέροχες εμφανίσεις, κάθε φορά που ερχόμαστε. Παίξαμε για πρώτη φορά στην Αθήνα το 2001 και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα show που είχαμε ποτέ. Έχουμε πάει στην Αθήνα αρκετές φορές από τότε, και πιο πρόσφατα παίξαμε και στη Θεσσαλονίκη. Και ξέρετε, η Ελλάδα υπήρξε πάντα πολύ υποστηρικτική προς τους Madball, οπότε ελπίζουμε να σας ξανά επισκεφθούμε σύντομα και ελπίζουμε να τσεκάρετε το νέο μας άλμπουμ!

Σας περιμένουμε λοιπόν! Σας ευχαριστούμε πολύ, καλή συνέχεια! Bye-bye!

Κανένα πρόβλημα! Σας ευχαριστούμε πολύ κι εμείς! Αντίο!


Απομαγνητοφώνηση: Σοφία Ντούσκα

Σάββατο 21 Ιουνίου 2014

Συνέντευξη VADER


Οι Vader είναι μια Death Metal μπάντα από το Οlsztyn της Πολωνίας. Πριν από λίγες μέρες είχαμε τη χαρά σαν περιοδικό να συνομιλήσουμε  τηλεφωνικά με τον ιδρυτή της μπάντας, τον μπασίστα και τραγουδιστή  Piotr (Peter) Wiwczarek.


Kατά τη γνώμη μου είσαστε η πιο σημαντική μπάντα της Πολωνίας. Ποιες είναι οι αναμνήσεις σου από εκείνες τις μέρες στις αρχές των 80ς ;

Προφανώς θυμάμαι εκείνες τις μέρες πολύ πιο καλά απ’ότι θυμάμαι κάτι που έγινε την περασμένη εβδομάδα. Πάντα θυμάμαι το τι έγινε εκείνες τις πρώτες μέρες της μπάντας. Τότε ξεκινήσαμε την δισκογραφία μας. Ήταν δύσκολες εκείνες οι μέρες, και γι’αυτό τώρα πια κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να με σταματήσει (γέλια).

Ξεκινώντας σαν Heavy Metal μπάντα, πήγατε στο Thrash Speed και στα τέλη των 80ς γίνατε μια Death Metal μπάντα. Σωστά τα λέω  ?

Ξέρεις το Death metal είναι μια …στροφή , δεν θέλω να το χρησιμοποιώ σαν λέξη, μια που όταν ξεκινήσαμε θέλαμε να είμαστε μια extreme μπάντα, μια μπάντα σαν τους Judas Priest, σαν τους Motorhead, και να παίζουμε σε αυτό το στυλ, έτσι αυτό κάναμε, παίξαμε με αυτό τον τρόπο, όσο πιο γρήγορα και heavy μπορούσαμε, και μετά  όταν το Punk Rock επέστρεψε, αλλά και μπάντες σαν τους Slayer, Metallica, Anthrax, έβγαλαν τα πρώτα τους albums οι αλλαγές αυτές ήρθαν και για εμάς, και έτσι συνεχίσαμε να παίζουμε όλο και πιο γρήγορα, και να γινόμαστε όλο και πιο extreme, και εκείνες τις μέρες το στυλ μας έγινε Thrash Black. Thrash εξαιτίας της μουσικής μας και Black εξαιτίας των στίχων μας, που πραγματεύονταν πράγματα σαν τον Διάβολο και την κόλαση. Μετά όμως από όλα αυτά οι Vader έγιναν η μπάντα που ξέρεις, αυτή που είμαστε σήμερα.

Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, αρκετοί μουσικοί έφυγαν από τους Vader. Τι γνώμη έχεις για αυτό ;

Τι να σκεφτώ για αυτό… το να παίζεις στους Vader δεν είναι εύκολο. Θα πρέπει να θυσιάσεις τον εαυτό σου για αυτή τη μπάντα, γι’αυτό  και πολλοί δεν μπόρεσαν να το αντέξουν αυτό για πολύ. Δεν μπόρεσαν να αντέξουν τις μέρες, τις εβδομάδες, τους μήνες που περιοδεύουμε, μακριά από τις κοπέλες μας, και τις οικογένειες μας. Καμιά φορά βέβαια υπάρχουν και παρεξηγήσεις με κάποια μέλη τα οποία δεν κόλλαγαν στην μπάντα. Δεν μπορείς να είσαι φίλος …δεν μπορείς να είσαι στη μπάντα …τόσο απλά. Ποτέ δεν πίεσα κανέναν να παίξει στους Vader, και μιλάω για εμένα γιατί από τότε που φτιάξαμε τη μπάντα ήμουν και είμαι ο φυσικός ηγέτης της, και εγώ αποφασίζω για το στυλ της μπάντας. (Γέλια). Εντάξει …δεν είμαστε η πρώτη μπάντα στον κόσμο που έχει έναν αρχηγό για να αποφασίζει.

Ποιες είναι οι πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία των Vader ;

Είναι πολλές οι στιγμές για τις Vader, αλλά σίγουρα οι πιο σημαντικές είναι τότε που δημιουργήσαμε την μπάντα, άλλη στιγμή ήταν όταν ο Doc (Krzysztof Rckzkowski) –ντράμερ 1988-2005 (θανών) έγινε μέλος των Vader και ηχογραφήσαμε το πρώτο μας demo, σίγουρα όταν δημιουργήσαμε τον πρώτο μας δίσκο, όταν μια μπάντα από την ανατολική Ευρώπη, από το ανατολικό μπλοκ,  πίσω από το σιδηρούν παραπέτασμα βρήκε εταιρία για να παρουσιάσει τη δουλειά της, και σίγουρα η πρώτη μας περιοδεία, σε Ευρώπη και  στις ανατολικές πολιτείες της Αμερικής, επειδή ήταν οι πρώτη φορά που οι οπαδοί μας εκτός Πολωνίας μπόρεσαν να μας δουν live, και επίσης μπορέσαμε να μοιραστούμε τη σκηνή με άλλα μεγάλα συγκροτήματα . Όλες αυτές οι στιγμές είναι εξίσου σημαντικές. Όπως επίσης και ο τελευταίος μας δίσκος Τibi Et Igni (λατινική φράση που μεταφράζεται στα Αγγλικά κάπως σαν ‘For you and fire’) –αυτό το λέει  ο γράφων-, αφού διανύσαμε 30 χρόνια σαν μπάντα, και αυτή τη στιγμή μας ακούνε και οπαδοί μιας άλλης γενιάς …της επόμενης από αυτή που ξεκινήσαμε.

Μπορείς να μας μιλήσεις για τη δισκογραφία των Vader ; 
Ποιο είναι το αγαπημένο σου album ; 

Ω… το θέμα είναι ποιος δίσκος αρέσει πιο πολύ στους οπαδούς μας. Για εμένα όλοι οι δίσκοι μας είναι το ίδιο σημαντικοί, γιατί είναι ένα μέρος της ζωής μου. Κάποια από τα συναισθήματα μου που τα αποτύπωσα σε μουσική και λόγια, και δεν μου αρέσει αυτή η cliché ερώτηση . Είναι σαν να ρωτάς έναν πατέρα ποιο αγαπά πιο πολύ από τα παιδιά του. Φυσικά και τα αγαπάει όλα το ίδιο. Ελπίζω να καταλαβαίνεις τι εννοώ. Τις περισσότερες φορές σημασία έχει η ‘στιγμή’. Εμείς δεν βλέπουμε την ώρα να παίξουμε live τα τραγούδια μας. Στο κάτω κάτω της γραφής σημασία έχει το επόμενο τραγούδι που θα δημιουργήσουμε . Για εμένα, όπως είπα και πριν, το σημαντικό είναι να παίζουμε τα τραγούδια μας στη σκηνή.

Ποιος είναι ο βασικός συνθέτης και ποιος γράφει τους στίχους στο συγκρότημα ;

Εξαρτάται, αναλόγως τις περιόδους της μπάντας. Εάν μιλάμε για το τελευταίο album ο βασικός συνθέτης είναι ο Spider (Marek Pajak κιθάρες), ο οποίος έγραψε τρία τραγούδια, και έδωσε ένα διαφορετικό feeling στη μουσική μας, γράφοντας πιο Epic και σίγουρα ενδιαφέροντα τραγούδια, και οι στίχοι κατά ένα μεγάλο μέρος οφείλονται σε εμένα αλλά και σε τρεις ακόμη φίλους που έγραψαν στίχους για εμάς.

Τι γίνεται με το καινούργιο σας album“Tibi Et Igni” ; Μπορείς να μας πεις κάποια πράγματα (some words)  για αυτό ;

Ω… metal words (γέλια) . Γενικά …αυτό είναι το τελευταίο μας album.Οι ηχογραφήσεις έγιναν στo Hertz studio, στο όποιο έχουμε ξαναγράψει δίσκο στο παρελθόν . Η διάφορα είναι ότι το studio ξαναφτιάχτηκε, και έτσι είχαμε τη δυνατότητα να γράψουμε κάτω από πολύ καλύτερες συνθήκες. Οι παραγωγοί είναι οι  Wojtek και Wiesawski, οι οποίοι είναι και οι ιδιοκτήτες του studio, και η εταιρία παράγωγης είναι η Nuclear Blast. Θα αρχίσουμε να προωθούμε τον δίσκο τον Σεπτέμβριο, και ειλικρινά δεν μπορούμε να περιμένουμε για αυτό.

Πως πηγαίνουν τα πράγματα για τους Vader μέσα στο 2014, και τι σας επιφυλάσσει το μέλλον;

Κάνεις δεν ξέρει  τι θα φέρει το μέλλον, αλλά αφού επιζήσαμε για 30 χρόνια, και έχουμε τους die hard οπαδούς μας , σίγουρα δεν ανησυχώ για το μέλλον. Αυτή η αφοσίωση των οπαδών μας είναι η μεγαλύτερη μας ικανοποίηση. Τώρα που βγήκε το νέο μας album θα κοιτάξουμε να λάβουμε μέρος σε κάποια φεστιβάλ ,αλλά να κάνουμε και λίγες διακοπές. Πάντως από τον Σεπτέμβριο θα επικεντρωθούμε στον δίσκο, αρχίζοντας παραδοσιακά από την Πολωνία , και με την καινούργια χρονιά θα ξεκινήσουμε μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία στην οποία θα συμπεριλάβουμε και την Ελλάδα …όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν. Σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά να βγάλουμε και ένα ep τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, αλλά αυτές δεν είναι παρά κάποιες σκέψεις.

Ελπίζω να σας δούμε και στην Ελλάδα .Τα πλάνα σας όντως περιλαμβάνουν και τη χώρα μου, όπως μου είπες και πιο πριν ;

Πάντοτε ! Πως γίνεται να παίξουμε στην Ευρώπη και να μην έρθουμε στην Ελλάδα ; Οι Vader λατρεύουν την Ελλάδα, και την συμπεριλαμβάνουν πάντα στις περιοδείες τους.

Εάν θέλεις στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σας. 

Σας ευχαριστώ παρά πολύ για την παθιασμένη  σας υποστήριξη  και την αγάπη σας, και πάντα νιώθω περήφανος και χαρούμενος όταν έρχομαι να παίξω στη χώρα σας. Αυτό είναι το καλύτερο που μπορεί να τύχει σε έναν metal οπαδό σαν και εμένα.
Θα τα πούμε σύντομα. ‘Ευχαριστώ’ (στα Ελληνικά).

Κατερίνα Μπουδούρη


Απομαγνητοφώνηση Παύλος Γιαννακόπουλος