Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2014

Soviet Soviet - Brightside - Electro Vampires @ Μαύρη Τρύπα, Θεσσαλονίκη (17/10)



Της Χριστίνας Γούσιου 


Το live αυτό συγκαταλέγεται στις συναυλίες δυναμίτη, όπου παρόλο που το μεγάλο όνομα είναι εκρηκτικό από μόνο του, τα δυο opening συγκροτήματα κατέστησαν την “πυροκρότηση” ακόμα πιο δυνατή..

Οι Brightside και οι Electro Vampires, αμφότεροι ελληνικά σχήματα από τη Θεσσαλονίκη, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ανήκουν στη σκηνή της post punk/indie rock και Goth Rock αν ήθελε οπωσδήποτε να τους κατατάξει, αν και θα συστήναμε ανεπιφύλακτα αντ' αυτού να τους ακούσει και να τους δει, καθώς σίγουρα η αίσθηση που θα πάρει θα είναι πολύ πιο ακριβής από μερικές ταμπέλες.


Ξεκίνημα λοιπόν από τους Brightside λίγα λεπτά μετά τις 22'00 το βράδυ της Παρασκευής, η Μαύρη Τρύπα έχει ήδη γεμίσει κατά παραπάνω από το ήμισυ και το κοινό συμμετέχει εξαρχής, ενώ στο χώρο υπήρχαν και stands με υλικό και των τριών συγκροτημάτων. 


Η εμφάνιση των Brightside κράτησε περίπου μισή ώρα, όπου παίχτηκαν μερικά από τα πιο δυνατά τους ήδη γνωστά κομμάτια, από το άλμπουμ τους EP που κυκλοφόρησε το 2012, αλλά και το φετινό “Where are the Mods?”, και κάποια από την επερχόμενη δισκογραφική τους δουλειά, η οποία αναμένεται μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου, σίγουρα με μεγάλο ενδιαφέρον από τους φαν τους, οι οποίοι είναι ήδη αρκετοί και όλο και αυξάνονται. Konstantinos Skarlatos στα φωνητικά και κιθάρα, Nestoras Bananis κιθάρα, Miles Lappas στα drums και κρουστά, Thanos Karapantsios στο μπάσο και Nikos Kallianis στα πλήκτρα.



Τη συνέχεια ανέλαβαν τα Ηλεκτρονικά Βαμπίρ (Electro Vampires) της Θεσσαλονίκης, στις 23'00 και στο επόμενο 40λεπτο μας δάγκωσαν με την οπτική τους γωνία (αν και το συγκεκριμένο τραγούδι - Point Of View - έλειπε από το playlist τους). Είμαστε άραγε τώρα κι εμείς καταραμένοι, νέοι και "δικοί τους" στην αιωνιότητα; Αν και κάτι μου λέει πως όσοι ήμασταν εκεί βρισκόασταν ήδη σε παρόμοιο, αν όχι στον ίδιο παρονομαστή με αυτούς..


Καταλαμβάνοντας τη σκηνή με ορμή, γεμάτη ενέργεια σκοτεινιά και φανερό μυστήριο, οι Lens (κιθάρα), Sugar (vocals), Gosha (πλήκτρα), Y.O.P.J. (τύμπανα) και Nicolas (μπάσο) μας εισήγαγαν στον κόσμο τους, συμπληρωμένοι από cult εικόνες μυστηριωδών υπάρξεων, τρομακτικών χαρακτήρων τρανσυλβανικής αισθητικής, στοιχειωμένων ανθρώπων και διψασμένων για ματωμένη και απέθαντη αλήθεια βαμπίρ, και μια δόση φωτοευαισθησίας, με τον Sugar να ζητάει λιγότερα φώτα ανά διαστήματα! 

Κορυφαίες στιγμές της ούτως ή άλλως κορυφαίας εμφάνισης, τα τραγούδια Procreation Of The Wicked και Machine Gun, με την ένταση να χτυπάει κόκκινο σε μπάντα και κοινό, το οποίο είχε ήδη γεμίσει το ισόγειο του μαγαζιού και τον μισό από τον πάνω όροφο.




Είκοσι λεπτά πριν το ρολόι σημάνει δώδεκα, οι Electro Vampires αποσύρθηκαν από τη σκηνή, και ακριβώς τα μεσάνυχτα ακολούθησαν οι Soviet Soviet, βρυχώμενοι με φωνή και όργανα, και πλέον με τους Brightside και τους Electro Vampires να έχουν προστεθεί στο κοινό τους ως επίσης μεγάλοι φαν τους. 


Αυτό που είδαμε ήταν ένα πασίγνωστο στο είδος του συγκρότημα στα καλύτερά του, τον Andrea (φωνή και μπάσο) να βρυχάται και να ουρλιάζει με μια κινησιολογία  που σε σημεία θύμιζε μανιασμένο moondancing, και ανά διαστήματα να κάνει αναβάσεις στο μόνιτορ μπροστά του, και οι δυο Alessandro να συμπληρώνουν τον πανικό με drums και κιθάρα αντίστοιχα.

Δεν έλειψαν κάποια σχετικά τεχνικά προβλήματα ήχου, τα οποία ο Andrea προσπαθούσε να διορθώσει σε συνεννόηση με τους τεχνικούς ήχου του, με αποτέλεσμα να ακούμε και τα ιταλικά μας ανάμεσα σε κάποια κομμάτια, να μην καταλάβουμε Χριστό, κι έτσι να αρκεστούμε στο να αρχίσουμε να ουρλιάζουμε κι εμείς και να χορεύουμε σαν madmen, headbanging or not.








Δεν έλλειψε ούτε και το ευτράπελο της υπόθεσης, ευτυχώς ακίνδυνο και χωρίς δυσάρεστες επιπτώσεις, όταν ο Andrea κάποια στιγμή σκόνταψε και έπεσε στη σκηνή. Ευτυχώς σηκώθηκε γελώντας και συνέχισε το καταιγιστικό τους πρόγραμμα.  


Κάτι λιγότερο από μια ώρα αργότερα το live έφτασε στο τέλος του, με τον κόσμο να φωνάζει για περισσότερο, αίτημα που δυστυχώς δεν ικανοποιήθηκε, καθώς οι Soviet Soviet μετά από λίγα λεπτά ακόμα που παρέμειναν στη σκηνή χαιρετώντας και βγάζοντας κι αυτοί τις δικές τους φωτογραφίες το κοινό, εντέλει μας καληνύχτισαν.



Έχουμε λοιπόν να λέμε για μια επικά σκοτεινή συνάντηση μιας ιταλικής εκδοχής της σοβιετικής παράνοιας με τα εγχώρια βαμπίρ μας, πάντα κοιτώντας την φωτεινή πλευρά. Εμείς έχουμε να πούμε… Up with the sickness, and always look on the brightside...


Σαν κάτι έξτρα για τους μονίμως περίεργους σαν την γράφουσα, ενδιαφέρουσα και μια πιθανή καταγωγή του ονόματος των Soviet Soviet (και αν όχι καταγωγή, σίγουρα ομοιότητα):
Η ρωσική λέξη σοβιέτ (η οποία σημαίνει συμβούλιο) έγινε διεθνής πολιτικός όρος με τη σημασία των συμβουλίων αντιπροσώπων που αποτέλεσαν τη βάση της πολιτικής οργάνωσης των εργατών κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση και στη συνέχεια του λαϊκοδημοκρατικού πολιτεύματος της Σοβιετικής Ένωσης.
Ως σοβιέτ ονομάζονταν τα συμβούλια αντιπροσώπων της κάθε διοικητικής περιφέρειας που εκλέγονταν είτε απ' ευθείας από τον λαό, είτε από αντιπροσώπους σοβιέτ μικρότερων περιοχών. Τα πρώτα σοβιέτ ήταν συμβούλια εργατών που είχαν εκλεγεί το 1905 κατά τη μεγάλη απεργία που είχε σημειωθεί στη Ρωσία μετά την οποία και ακολούθησε η Ρωσική Επανάσταση του 1905.

Για όποιους ενδιαφέρονται για όλη την ιστορία:



Ευχαριστούμε την Love Light Productions για τη διοργάνωση, και τη Μαύρη Τρύπα για τη φιλοξενία!


LINKS

BrightSide: 

Electro Vampires:

Soviet Soviet:

Love Light Productions:

Μαύρη Τρύπα: 






Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2014

Ανταπόκριση: WOVENHAND - Sugar Factory @ Fix Factory of Sound, Θεσσαλονίκη, (7/10)


Της Χριστίνας Γούσιου


Ο μυστηριώδης κος Edwards και οι Wovenhand την Τρίτη 07 Οκτωβρίου προσέφεραν μια ακόμη μοναδική βραδιά στους Θεσσαλονικείς φίλους τους, γεμάτη ένταση και κατάθεση ψυχής.

Η συναυλία σε πολλά σημεία της έδινε περισσότερο την αίσθηση τελετής, μυστικιστική, αλλά και ξεκάθαρα εκφραστική, με όλα τα μέλη του συγκροτήματος να χάνονται με ειλικρίνεια στην μουσική τους και τον David να συνδυάζει τραγούδι, κιθάρα, χειρονομίες που θύμιζαν διαδικασία κάθαρσης και απόταξης, και ένα υβρίδιο μαντολίνου και banjo (mandolin-banjohybrid), ένα μοναδικό μουσικό όργανο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1887 από τον Luthier August Pollman. Στα τύμπανα και στα κρουστά ο Ordy Garrison, ο οποίος είναι στο συγκρότημα από τις πρώτες ζωντανές εμφανίσεις μετά την κυκλοφορία του πρώτου και ομότιτλου άλμπουμ τους, ο Chuck French (Charles Edward French) στην κιθάρα και κάποιες στιγμές σε κρουστά, και ο Neil Keener στο μπάσο.

Το Fix Factory Of Sound κατάμεστο, ο κόσμος διαφόρων ηλικιών, παρακολουθούσε το live με προσήλωση, αλλά και ενθουσιασμό, εκφράζοντάς τον.

Κάπως απόκοσμη και ίσως σε μερικές στιγμές κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, στην οποία συνετέλεσε το γεγονός ότι ενώ ο ήχος ήταν καλός όσον αφορά την μουσική, τα ίδια τα λόγια του Eugene δεν ακουγόταν καθαρά. Αποτέλεσμα για κάποιον που δεν έχει εντρυφήσει ενδελεχώς προηγουμένως, μια αίσθηση χασίματος, ταυτόχρονα άβολη και ευχάριστα αποκαλυπτική, η οποία μετά από την συνειδητοποίηση προσφέρει τροφή για σκέψη και προκαλεί έντονα την ανάγκη να γνωρίσεις αυτόν τον άνθρωπο και τη μουσική του όσο καλύτερα μπορείς.



Ο γεννημένος και μεγαλωμένος στο Ντένβερ του Κολοράντο David Eugene Edwards, με μια δόση από ινδιάνικες καταβολές, είναι γνωστός για την εκφραστικότητά του, τη δυναμική, τον πειραματισμό και την ανάμιξη τόσο πολλών ειδών μουσικής που στο τέλος φτιάχνει δικό του είδος, τις ασυνήθιστες συνθέσεις του που μας ταξιδεύουν άλλοτε σε σκοτεινές ιστορίες για τα ανθρώπινα πάθη και την πάλη ανάμεσα σε αυτά και στην κάθαρση, και άλλοτε στις ιστορίες της Γραφής με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο, τόσο βαθύ και περίπλοκο όσο είναι και η ουσία της ζωής.

Την ίδια στιγμή που, γνωρίζοντας τη βαθιά Χριστιανική πίστη του Edwards, μπορεί να θεωρήσεις ότι πρόκειται για κήρυγμα, σε κάνει να αναθεωρήσεις και να το δεις από μια εντελώς διαφορετική σκοπιά. 


Στην πραγματικότητα η ίδια η μουσική του βγαίνει από την ψυχή του, τα βιώματά του και την προσωπική αντίληψη του κόσμου, αποκτά δική της ανεπιτήδευτη υπόσταση και αλληλεπιδρά όχι μόνο με τους ακροατές, αλλά και με τον ίδιο τον δημιουργό της. 

Παρόλο που πηγή έμπνευσής του και αναπόσπαστο βίωμα και κομμάτι του είναι η ύπαρξη του Θεού και της δημιουργίας του, η μουσική του τελικά πρόκειται για ωδή προς τον άνθρωπο, τη ψυχοσύνθεσή του, τη ζωή την ίδια με τα ένστικτα και την αιώνια πάλη της, στον λαβύρινθο που περιπλανούμαστε ανάμεσα στο σκοτάδι, στα πάθη, στο φως και στη λύτρωση. 


Άλλοτε μελωδικός, χαλαρωτικός ήχος, με καθαρά φωνητικά και αίσθηση, και άλλοτε χαοτικός, επαναστατικός ως προς τα γνώριμα, με ασαφή και χαμένα στην ένταση φωνητικά, πάντα σκοτεινός και ατμοσφαιρικός, και τέλεια δομημένος για το αποτέλεσμα που θέλει να αποδώσει. Και στις δυο περιπτώσεις, για αυτόν που θέλει να γνωρίσει τους Wovenhand καλύτερα και να τους αισθανθεί σε όλο τους το βάθος, η μόνη οδός είναι να χαθεί στη μουσική τους έχοντας κάνει παράλληλα την έρευνά του για την ιστορία τους αλλά και τις αναφορές τους.

Ο ίδιος ο Edwards είναι από μόνος του μια ιδιαίτερη και αινιγματική προσωπικότητα, άλλοτε φαίνεται απόμακρος και σκληροτράχηλος, και άλλοτε προσεγγίσιμος και ανοιχτός, όπως μαρτυρούν οι λίγες συνεντεύξεις που έχει δεχτεί να δώσει. Μερικές φορές δίνει ανοιχτές απαντήσεις στα ερωτήματα, επιτρέποντάς μας να δούμε από πιο κοντά κάποια από τα κομμάτια της ζωής του και της ψυχοσύνθεσής του, και άλλοτε αποκρίνεται ελάχιστα, αφήνοντάς μας να τα ανιχνεύσουμε από μόνοι μας, τακτική που ίσως να έχει μεγαλύτερο αποτέλεσμα σε ορισμένες περιπτώσεις, καθώς όπως λένε, αν δε βιώσεις κάτι ο ίδιος δεν πρόκειται ποτέ να γίνει κτήμα σου.



Στην ίδια νοοτροπία κινήθηκε όσον αφορά τη διοργάνωση του συγκεκριμένου live, όπου υπήρχαν συγκεκριμένες οδηγίες για το τι επιτρεπόταν και τι όχι. Συγκεκριμένα, φωτογραφήσεις επιτρεπόταν μόνο κατά τα τρία πρώτα κομμάτια και χωρίς flash, ενώ η βιντεοσκόπηση απαγορευόταν. Ίσως ο πιο ειλικρινής τρόπος για να απολαύσει κάποιος τη συναυλία τους από την αρχή μέχρι το τέλος, και να τη βιώσει σαν εμπειρία ανεπηρέαστη από τη μανία της συνεχούς φωτογράφησης και βιντεοσκόπησης.

Επιπλέον, η επιλογή των σχημάτων που θα άνοιγαν τις συναυλίες στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα ήταν αυστηρή και τα τελικά συγκροτήματα επιλέχθηκαν μετά από απόρριψη πολλών άλλων. 





Οι Sugar Factory, το σχήμα που τελικά άνοιξε το live των Wovenhand, είναι από μόνοι τους μια εμπειρία που αξίζει να βιώσει κάποιος. Οπτικοακουστική τέχνη, ατμοσφαιρική και μυστηριώδης αισθητική, αυτοσχεδιαστικές γραμμές, αλλά και ξυπνώντας μας αναμνήσεις από το παρελθόν.
Πρόκειται για τον Stelreverb στις κιθάρες και τα samples, και για τον Stavros P στην κιθάρα και το μπάσο, οι οποίοι προετοίμασαν το κοινό με τον καλύτερο τρόπο.


Ευχαριστούμε το Fix Factory Of Sound, την CTS Productions, τους Wovenhand και τους Sugar Factory για την υπέροχη βραδιά και αναμένουμε τα επόμενα!



Links

Wovenhand
Official Site
Wovenhand
Facebook

Sugar Factory
Official Site
Youtube


Fix Factory Of Sound
CTS Productions




Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014

Ανταπόκριση WARLORD - SARISSA @ Principal Club Theater, Θεσσαλονίκη, 7/7/2014



Η Δευτέρα,   παραδοσιακά θεωρείται δύσκολη ημέρα και δεν  ενδείκνυται για live στην Ελλάδα. Πόσο μάλλον όταν γίνεται εν μέσω καλοκαιριού και πολύ περισσότερο, σε κλειστό χώρο. Αυτή την "παράδοση"  ήρθαν να ανατρέψουν οι Warlord με την εμφάνισή τους στην Θεσσαλονίκη. Η προσέλευση του κόσμου υπήρξε  αρκετά ικανοποιητική δεδομένου των συνθηκών. Ο χώρος του Principal, ήταν αρκετά γεμάτος χωρίς να επικρατούν ασφυκτικές συνθήκες.

Το πρόγραμμα ορίστηκαν να ανοίξουν οι θρυλικοί  Θεσσαλονικείς  SARISSA. Και όχι τυχαία. Πρόκειται για ένα από τα πιο ιστορικά και λατρεμένα heavy metal συγκροτήματα της Ελλάδας αφού η πορεία τους ξεκίνησε το 1985. Επομένως δεν ήταν τυχαία, ούτε άστοχη η επιλογή τους.
Βρέθηκαν, λοιπόν, στην σκηνή την ώρα ακριβώς που είχε οριστεί απ' το πρόγραμμα. Οι Μακεδόνες ξεσήκωσαν τον κόσμο από την πρώτη κιόλας στιγμή. Με το πολύ καλό μεταξύ τους δέσιμο, την επικοινωνία τους με το κοινό, την εμπειρία των τόσο χρόνων που κουβαλάνε αλλά και με το χιούμορ που τους διακρίνει κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον για τρία τέταρτα περίπου όσο δηλαδή κράτησε  η εμφάνισή τους.  Παικτικά έδωσαν ότι καλύτερο είχαν, με τον Simeonidi να παροτρύνει το κοινό να συμμετάσχει σε όλο αυτό. Απ' τα high lights της εμφάνισής τους, θεωρείται το σπάσιμο της χορδής του κιθαρίστα, μια "αναποδιά" φυσικά που μπορεί να συμβεί στον καθένα. Ωστόσο αντικαταστάθηκε σε χρόνο αστραπή και στο διάστημα που μεσολάβησε ο Simeonidis φρόντισε να κάνει μια σύντομη αναδρομή στην πορεία του συγκροτήματος, εμπλουτισμένη με χιούμορ  και να μας συστήσει τα μέλη των σημερινών SARISSA.

Το πρόγραμμά τους, περιελάμβανε κομμάτια απ' την μέχρι τώρα πορεία τους και έκλεισε δυναμικά με το Macedonian Army. Ευχαρίστησαν το κοινό και έδωσαν την σκυτάλη στους headliners της βραδυάς.

Το κοινό, όπως ήταν αναμενόμενο,  τους ανταπόδωσε με το πιο θερμό του χειροκρότημα.  Πρόκειται για συγκρότημα, που κάλλιστα μπορεί να ηγηθεί συναυλίας εκτός συνόρων.


Setlist
War For Peace
Never Say No
Marathon
Survival
Death Dance
Electric Axes
Immortal Souls
Turn The Power Up
Macedonian Army
Sarissa
Jimmy Selalmazidis - Bass
George Simeonidis - Vocals
Stelios Sioulas - Drums
Orestis Nalmpantis - Guitar

Μετά τις απαραίτητες αλλαγές, χωρίς ιδιαίτερη καθυστέρηση, ήρθε η στιγμή να εμφανιστούν οι Warlord. Με το που ξεπρόβαλαν στην σκηνή το κοινό ήδη τους καλοσώριζε φωνάζοντας ρυθμικά "Warlord". Ένα επιφώνημα που θα ακουγόταν αρκετές φορές κατά την διάρκεια της εμφάνισής τους.

Δυστυχώς δεν είχα την τιμή να τους δω ζωντανά στην περσινή τους εμφάνιση, οπότε δεν μπορώ να κάνω συγκρίσεις μεταξύ των δύο εμφανίσεων.

Μπορώ όμως να μιλήσω γι΄αυτό που πραγματικά είδα και ένιωσα. Οι Warlord, να σαρώνουν παικτικά και το πιστό κοινό τους, να τους αποθεώνει σε κάθε τους στιγμή. Να υπάρχει άμεση ανταπόκριση σε όλες τις παροτρύνσεις του frontman Νικόλα Λεπτού, αλλά και του έτερου Έλληνα πληκτρά Άγγελου Βαφειάδη, του οποίου η χαρά ήταν έκδηλη, απ΄την πρώτη κιόλας στιγμή που πάτησε το πόδι του στην σκηνή. Όπως είπαμε, αρκετές ήταν οι φορές που η λέξη Warlord, ήχησε δυνατά στον χώρο, το  headbanging σε όλο του το μεγαλείο αλλά και το κοινό να τραγουδάει ταυτόχρονα κάθε στίχο απ΄τα κομμάτια των Warlord, αποδεικνύοντας έτσι ότι έχουν ένα μεγάλο και σταθερό κοινό στην Ελλάδα και δίνοντας δύναμη ταυτόχρονα στην μπάντα να συνεχίσει καθώς ο Tsamis, είχε δηλώσει πριν λίγο καιρό πως οι fun είναι ο βασικός λόγος που οι Warlord είναι ακόμη παρόντες. Δεν παρέλειψε μάλιστα να τους ευχαριστήσει στο τέλος της βραδιάς.

Ο Νικόλας Λεπτός τελικά αποδείχθηκε, απ' ότι φάνηκε και στο live, η καλύτερη επιλογή που μπορούσε να κάνει ο Tsamis, όταν διάλεγε τραγουδιστή για την ανανέωση του συγκροτήματος. Απόδωσε με τον καλύτερο τρόπο, τόσο φωνητικά όσο και με την δυνατή σκηνική παρουσία του τα κομμάτια των Warlord. Φάνηκε πως δούλεψε πάνω τους, τα έκανε δικά του βιώματα και μπόρεσε να τα επιστρέψει με άριστο τρόπο. Η φωνή του φτάνει τις πολύ υψηλές συχνότητες που απαιτούνται στην μέταλ μουσική, χωρίς να χάνει στο παραμικρό. Δεν θεωρείται επομένως  ούτε τυχαία, ούτε βιαστική η επιλογή του.

Ο Tsamis, κατά την διάρκεια της συναυλίας προσηλωμένος στο παικτικό κομμάτι, ήρεμος και πράος, αλλά ταυτόχρονα ηγετική μορφή με απίστευτα σόλο, παρουσίασε τα "παιδιά" του, με τον τρόπο που αυτός μόνο θα μπορούσε να μας τα προσφέρει. Από δίπλα του ο Paolo Vianni, ο έτερος κιθαρίστας να τον συνοδεύει και οι δυο τους να αποτελούν ένα δυνατό δίδυμο.
Τι θα μπορούσε να πει κανείς για το μεγαθήριο που ακούει στο όνομα Mark Zonder. Ακούραστος σε όλη την διάρκεια της εμφάνισής τους, απλά έκανε περίπατο στο σετ. Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο του, έχει αποδείξει  πολλές φορές την παικτική του αξία, οπότε οτιδήποτε προσθέσουμε θα αποτελέσει απλά φλυαρία και επανάληψη.

Δεν θα μπορούσαμε βεβαίως να παραλείψουμε τον Άγγελο Βαφειάδη η συνεισφορά του οποίου στα πλήκτα ήταν καθοριστική. Δεν μπορώ να μιλήσω με λεπτομέρειες πάνω στο παίξιμό του, επειδή πολύ απλά δεν κατέχω τον τομέα αυτό. Αυτό που ακούσαμε όμως ήταν  άκρως ικανοποιητικό, ήταν άκρως Warlord.  O Άγγελος αποτελεί την περίπτωση των ελλήνων καλλιτεχνών , με μουσική παιδεία που πρεσβεύουν την χώρα μας επάξια στο εξωτερικό και μας κάνουν περήφανους. Όπως είπαμε και αρχικά δεν έλειψε στιγμή, ο ενθουσιασμός του, το χαμόγελό του και άνετα θα τον χαρακτηρίζαμε δεύτερο frontman της βραδυάς, χωρίς να θέλουμε με τίποτε να μειώσουμε την αξία του Νικόλα Λεπτού.

Τελευταίο, αφήσαμε τον μπασίστα Gary Wehrkamp, που εξίσου σωστός υπήρξε και στα φωνητικά. Με την ιδιότητα του μηχανικού ήχου που έχει, φάνηκε πως αντιμετώπισε δύο προβλήματα στον ήχο του, στην αρχή και προς το τέλος της εμφάνισης τα οποία όμως λύθηκαν άμεσα και απ' ότι καταλάβαμε ήταν μικρής σημασίας τελικά.


Φτάνοντας στο τέλος ο Tsamis, ευχαρίστησε τους fun, ιδιαίτερα συγκινημένος και με λόγια που έβγαιναν απ την ψυχή του. Όταν τελείωσε το πρόγραμμα, και αποχώρησαν απ την σκηνή,  ο κόσμος όπως ήταν φυσικό τους ξανανέβασε για να παίξουν δύο encore και να αποχαιρετήσουν οριστικά, τουλάχιστον για την φετινή χρονιά. Πιστεύω πως όσα encore και να έπαιζαν, οι fun θα ζητούσαν ακόμη περισσότερα. 

Υπομονή παιδιά, κάτι μου λέει πως η Ελλάδα και το κοινό της, έγιναν ο αγαπημένος προορισμός των
Warlord.
Ευχαριστούμε Warlord , εις το επανειδείν !!!


 Warlord
William  Tsamis: Guitars
Mark Zonder: Drums
Nicholas Leptos: Vocals
Paolo Viani: Guitars
Gary Wehrkamp: Bass
Angelo Vafeiadis: Keyboards

Setlist
Lucifer's Hammer
Mrs. Victoria
Battle Of The Living Dead
Winter Tears
Black Mass
War In Heaven
Glory
Aliens
Night Of The Fury
Lost And Lonely Days
City Walls Of Troy
Kill Zone
Winds Of Thor
Child Of The Damned
Achilles Revenge
Encore:
Deliver Us From Evil
70,000 Sorrows


Κατερίνα Μπουδούρη

Παρασκευή 27 Ιουνίου 2014

Ανταπόκριση: CLUTCH - Hidden In The Basement - Jaw Bones@ Fix Factory of Sound (Θεσ/νικη), 25/6/2014



Οργασμός μεγάλων συναυλιών μέσα σε μια μόνο βδομάδα στην Θεσσαλονίκη και μία απ' αυτές πολυαναμενόμενη και πολλά υποσχόμενη είναι η εμφάνιση των Clutch στο Fix Factory. Η μπάντα - δυναμίτης γιορτάζει  την  συμπλήρωση δέκα χρόνων από την κυκλοφορία του “Blast Tyrant” και στα πλαίσια της περιοδείας της σταθμός αποτελεί και η πόλη της Θεσσαλονίκης.

Από πολύ νωρίς ο κόσμος έκανε αισθητή την παρουσία του για να θαυμάσει τους θρυλικούς πλέον αμερικανούς, έχοντας λάβει προηγουμένως την προειδοποίηση των διοργανωτών για το πόσο μπορεί κανείς ν΄ αντέξει ένα τόσο δυνατό Live. Όντως... Ταρακουνήθηκε το σύμπαν !!!

Ν' αρχίσουμε δίνοντας τα συγχαρητήρια στους διοργανωτές που επέλεξαν δύο πολύ δυνατές μπάντες ως support, τους Θεσσαλονικείς Jaw Bones και τους Λαρισαίους Hidden In TheBasement. Ακούσαμε και είδαμε δύο μπάντες, οι οποίες πολύ άνετα συναγωνίζονται τις αντίστοιχες του εξωτερικού.
Ο κόσμος ωστόσο στις support μπάντες έκανε αισθητή την παρουσία-απουσία του. Ενώ το πρόγραμμα είχε αρχίσει,  αρκετοί ήταν αυτοί που βρισκόταν έξω απ' τον χώρο, δίνοντας την εντύπωση πως δεν τους ένοιαζε τίποτε άλλο εκτός απ την εμφάνιση των Clutch.  Και βέβαια για τους Clutch είμασταν όλοι εκεί. Στηρίξτε όμως παιδιά και την ελληνική σκηνή που έχει πολλά να πει και έχει ανάγκη απ την παρουσία μας. Και οι Clutch από την δική τους τοπική σκηνή ξεκίνησαν.

Πίσω στο live τώρα.

Πρώτοι στην σκηνή ανέβηκαν οι Jaw Bones, την ώρα ακριβώς που είχε προγραμματιστεί η εμφάνισή τους. Τα παιδιά είναι ήδη γνωστά μια που μετράνε αρκετά χρόνια στα δρώμενα και οι εμφανίσεις τους ως τώρα πάντα κερδίζουν τις εντυπώσεις. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή που έγινε και αυτή την φορά. Πρόκειται για καλοδουλεμένη μπάντα, με τον δικό της πλέον, χαρακτηριστικό ήχο. Η σκηνική τους παρουσία άψογη, γεμάτη ενέργεια. Ένα ημίωρο περίπου κράτησε η εμφάνισή τους, ευχαρίστησαν και παραχώρησαν την θέση τους στους επόμενους.  
Setlist
5
Road To Nowhere
A Thousand Masks
Ego Tripper
11
12
Fear
Jaw Bones
Jellly - Guitar
Bill - Guitar
Mike - Bass
Gobas - Vocals
George - Drums

Χωρίς καθυστέρηση στην σκηνή βρέθηκαν οι Hidden In The Basement, και μπήκαν δυναμικά από το πρώτο κιόλας κομμάτι.  Έντονη η παρουσία των παιδιών, όση ώρα κράτησε η εμφάνισή τους. Σάρωσαν την σκηνή. Πρόκειται εξάλλου για μια μπάντα πολλά υποσχόμενη, με εμπειρία μεγάλων support, συμβόλαιο με γερμανική δισκογραφική και ευρωπαϊκή περιοδεία προ των πυλών. Ένα μισάωρο, περίπου κράτησε και η δική τους παρουσία, ευχαρίστησαν και ανήγγειλαν την εμφάνιση των Clutch.
Με δυό λόγια, είδαμε δύο μπαντάρες ως support, που με την σκηνική τους παρουσία και τις μουσικάρες τους πρόσφεραν στην συνολική εικόνα της δυνατής βραδυάς.


Setlist 
Intro
230 Shots
Feed The Ignorant
Empty Places
Trails
4 Walls Syndrome
Reckless

Hidden In The Basement
Fellipe Zoukas- Βass / Vocals
Kostas Tsiavalias - Guitar / Vocals
Thanos Vovouras - Guitar
Thanos Dmk - Drums

Ο χώρος του Fix, έχει γεμίσει πλέον για τα καλά καθώς έφτασε η ώρα της εμφάνισης των Clutch. Κι ενώ το στήστιμο και το τεστάρισμα του ήχου γίνονται χωρίς καμία καθυστέρηση, οι ίδιοι άργησαν χαρακτηριστικά να ανέβουν στην σκηνή. Η όλη αναμονή κράτησε γύρω στο ημίωρο και ο κόσμος άρχισε να εκφράζει την δυσαρέσκειά του με φωνές και σφυρίγματα. Κάπου εκεί εμφανίζονται  επιτέλους οι θρυλικοί Αμερικανοι και η νευρικότητα της αναμονής μετατρέπεται αυτόματα σε ενθουσιασμό και δυνατό χειροκρότημα.

Χωρίς περιττά λόγια, αρχίζουν με το "Books", ο κόσμος συμμετέχει παθιασμένα απ' την πρώτη στιγμή και με το "EarthRocker" γίνεται ο κακός χαμός. Ένα Fix να σείεται. Μιλάμε πλέον για γερό ταρακούνημα !!! Αυτό ήταν και το κλίμα που επικράτησε καθ' όλη την διάρκεια του live, με κάποιες μόνο στιγμές να καταλαγιάζουν. Οι Clutch, αφοσιωμένοι στο παικτικό τους κομμάτι, ανέκφραστοι σχεδόν, εκτός βεβαίως απ' τον Neil Fallon, εκφραστικότατος και επικοινωνιακός να ξεσηκώνει και να προκαλεί τον θαυμασμό. Το ένα κομμάτι ακολουθούσε το άλλο, χωρίς καμία καθυστέρηση. Αν λάβουμε υπόψη, πως και την προηγούμενη μέρα η εμφάνισή τους στην Αθήνα, ήταν πολύ δυνατή, τότε μπορούμε να αναρωτηθούμε για το κουράγιο τους και την ικανότητά τους να αποδίδουν τα μέγιστα. Μιλάμε σαφώς για επαγγελματίες. Το πρόγραμμά τους ήταν διαφοροποιημένο σε αρκετά σημεία απ' αυτό της Αθήνας τόσο στο περιεχόμενο όσο και στην σειρά των κομματιών.

Το επιφώνημα "Clutch" ακούστηκε αρκετές φορές, και ο  NeilFallon ανταπόδωσε λέγοντας "Θεσσαλονίκη , σ' αγαπώ", στα ελληνικά.

Χαρακτηριστική υπήρξε η τσίκλα του Neil που φρόντιζε να την ανανεώνει σε τακτά διαστήματα, κάτι που δεν πέρασε απαρατήρητο αλλά και η βιντεοσκόπηση του πλήθους, απ' τον ίδιο, με το κινητό του, πριν το τελευταίο κομμάτι του setlist, με την προηγούμενη προτροπή του προς τον κόσμο να φωνάζει και να χειροκροτεί, θέλοντας να αποτυπώσει τον παλμό της βραδυάς.

Με το "Electric Worry", καληνύχτισαν και ευχαρίστησαν όλους, κατέβηκαν για λίγο, αλλά όπως ήταν αναμενόμενο μετά την προτροπή και το χειροκρότημα του κόσμου ξαναεπέστρεψαν για δύο encore, ήδη προγραμματισμένα.

"DC Sound Attack" και "Grave Road" ήταν τα δύο κομμάτια με τα οποία έκλεισαν την εμφάνισή τους, κάνοντάς μας να περιμένουμε ήδη την επόμενη φορά που θα επιστρέψουν στην Ελλάδα για να μας ταρακουνήσουν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο !!!

Setlist
Book, Saddle & Co
Crucial Velocity
Εarth Rocker
Prophets  Of Doom
The Mob Goes Wild
 Unto The Breach
Power Player
Spacegrass
Cypress
Sidewinder
Soapmekers
The Regulator
Cyborg Bette
The Face

Electric Worry
Encore:
DC Sound Attack
Grave Road

Κατερίνα Μπουδούρη 

Δευτέρα 23 Ιουνίου 2014

Ανταπόκριση: GEMINI ACT - Beerocracy - Hoi Poi Farplane Wind @ Μαύρη Τρύπα (Θεσ/νίκη), 20/6/2014



Παρασκευή βράδυ και οι GEMINI ACT έχουν την εμφάνισή τους στην Μαύρη Τρύπα στα Λαδάδικα της Θεσ/νίκης. Μαζί τους δύο νεοεμφανιζόμενα συγκροτήματα της πόλης, οι Beerocracy και οι HoiPoi Farplane Wind που διακρίθηκαν στον διαγωνισμό Battle Of The Bands, που διεξήχθη πρόσφατα στην Θεσ/νίκη.
Η δύναμη του παρελθόντος Γιώργος Χατζηανδρέου και Michael Griz, δίνουν ραντεβού με την ανερχόμενη, πολλά υποσχόμενη νέα γενιά, τόσο στην ανανεωμένη σύνθεση των GEMINI ACT,όσο και στα support groups και το αποτέλεσμα αναμένεται κάτι παραπάνω από εκρηκτικό.
Ο Γιώργος Χατζηανδρέου και ο Michael Griz, οι συνιδρυτές των GEMINI ACT, υπήρξαν μέλη των Winds και όσοι από εσάς σκαλίσετε λίγο την μνήμη σας θα θυμηθείτε την πετυχημένη πορεία του Χατζηανδρέου, τόσο στην ελληνική ροκ σκηνή όσο και στην αντίστοιχη του εξωτερικού, την οποία για καθαρά προσωπικούς του λόγους δεν θέλει να αναφέρει.


Η ώρα είναι 22:00 ακριβώς και ο φιλόξενος πάντα χώρος της Μαύρης Τρύπας, έχει γεμίσει, όπως εξάλλου ήταν αναμενόμενο. Το πρόγραμμα ανοίγουν οι Hoi Poi Farplane Wind, οι οποίοι βρίσκονται ήδη στην σκηνή και με την νεανική ορμή τους μας βάζουν άμεσα στο εκρηκτικό κλίμα που μας είχαν υποσχεθεί οι διοργανωτές. Το ημίωρο πρόγραμμά τους περιλαμβάνει δικά τους κομμάτια απ το πρόσφατο EP τους  και διασκευές γνωστών κομματιών. Κινούνται στην indie rock / garage σκηνή. Τα παιδιά, γεμάτα ενέργεια, το διασκέδασαν αφάνταστα, μαζί τους και όλοι εμείς και όταν στο τέλος του προγράμματός τους, τους ζητάνε encore, αρνούνται, προς τιμήν τους, για να μην κλέψουν χρόνο απ' την εμφάνιση των υπολοίπων, όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν.

Hoi Poi Farplane Wind:
Κώστας Γραμμάδας (Guitar / Vocals)
Θοδωρής Δοδούσης (Bass / Vocals)
Ανδρέας Αμπατζίδης (Guitar/Keyboard)
Άλεξ Γραικός (Percussions)
Setlist:
Intro/To Zanarhand
Cornelia
Touch Me I'm Sick
Shonen Fight Power
She Dominates
Dig Up Her Bones
Worthless Monkey/You Bailed
Thoughtful Presents


Στις  22.45 και μετά από τις απαραίτητες αλλαγές στην σκηνή βρίσκονται οι Beerocracy. Το πρόγραμμά τους κινείται σε rock/blues/funk ρυθμούς και περιλαμβάνει διασκευές, δοσμένες άψογα φωνητικά και παικτικά. Η φωνή της Γιώτας μας μαγεύει όλους και μας εκπλήσσουν  αρχικά, γιατί από την μια βλέπουμε στην σκηνή νέα παιδιά, που μετράνε λίγα χρόνια στον χώρο και από την άλλη αυτό που ακούμε είναι άκρως επαγγελματικό.  Η παρουσία τους κινείται στα αυστηρά πλαίσια του ημίωρου και αφού μας ευχαριστήσουν και ανταποδώσουμε και μεις με το θερμό μας χειροκρότημα, δίνουν την σκυτάλη στους πρωταγωνιστές της βραδιάς, τους GEMINI ACT

Beerocracy
Γιώτα Παπαχρυσού - Vocals
Κοσμάς Σπανίδης- Guitar
Γιάννης Γκίνης - Guitar
Κων/νος Χατζόπουλος - Bass
Αργύρης Θώμογλου - Drums
Setlist
The Dark
Unchain My Heart
I Ain't No Saint
Long Train Running
All That She Wants
Even Flow
Voodoo Child
Pain Lies On A Riverside




Και ήρθε επιτέλους, η ώρα που όλοι περιμέναμε.
Στις 23.30, στην σκηνή της Μαύρης Τρύπας, ανεβαίνουν οι GEMINI ACT. Η δίδυμη δύναμη της παλιάς καλής φουρνιάς, ενώνεται με την δύναμη του παρόντος. Ανανεωμένοι στην σύνθεσή τους, καθώς απ τους αρχικούς Gemini Act, έχουν μείνει στο σχήμα μόνο οι συνιδρυτές τους  (Γιώργος Χατζηανδρέου, Michael Griz).  
Ανάμεσα στον κόσμο βρίσκονται προσωπικοί τους φίλοι της ροκ σκηνής, μεταξύ αυτών και ο Anastasio Farini με τον Hercules Zoto.
Το πρόγραμμα τους, αποτελείται κατά πλειοψηφία από δικά τους κομμάτια τα οποία πρόκειται να κυκλοφορήσουν σε άλμπουμ μέχρι το τέλος της χρονιάς, σε συνθέσεις του Χατζηανδρέου και στίχους του Griz. Δυναμικές συνθέσεις, μας δείχνουν πως ξέρουν να ροκάρουν και μάλιστα άγρια. Στο τέλος του κάθε κομματιού ο κόσμος τους ανταποδίδει με το θερμό του χειροκρότημα. Πρόκειται για ένα καλά δεμένο σχήμα παρά το σύντομο χρονικό διάστημα που συμπορεύονται. Όλοι τους αγαπάνε αυτό που κάνουν και αυτή την αίσθηση περνάνε και σ εμάς.
Άψογα επικοινωνιακοί καθόλη την διάρκεια της βραδιάς.  Παρατηρόντας τον Michael Griz, έχω την αίσθηση πως στις φλέβες αυτού του ανθρώπου κυλάει καθαρό, ροκ αίμα. Δυναμική σκηνική παρουσία, έχει την στόφα του παλιού γνήσιου ροκά και δεν σταματάει στιγμή να παροτρύνει τον κόσμο να συμμετέχει. Η Έλενα Τιτίρλα, νεαρή στον χώρο της ροκ σκηνής, ξέρει να στηρίζει πολύ καλά αυτό που κάνει και η έκταση της φωνής της, απλά μαγεύει. Οι δυο τους δίνουν ένα εξαιρετικό δίδυμο, και μεταδίδουν το χαμόγελο και τον παλμό στο κοινό.
Συνθετικά ο Γιώργος Χατζηανδρέου, έχει δώσει τον καλύτερό του εαυτό και οι συμπαίκτες του, αποτελούν την καλύτερη επιλογή που θα μπορούσε να κάνει. Τα κομμμάτια τους είναι δυναμικά, ροκάρουν άγρια και έκπληξη αποτελεί το κομμάτι "Friends Forever", που το έγραψαν οι συνιδρυτές για την δυνατή φιλία που τους ενώνει τόσα χρόνια.
Στο όλο ηχητικό  αποτέλεσμα βοηθάει σαφώς και ο πολύ καλός ήχος του χώρου της Μαύρης Τρύπας αλλά και ο ηχολήπτης του σχήματος που αποτελεί το πέμπτο μόνιμο μέλος τους.
Η συνολική αίσθηση που δίνουν είναι πως λατρεύουν και στηρίζουν με όλη τους την ψυχή το σχήμα που λέγεται GEMINI ACTκαι πάνω απ όλα ξέρουν να σέβονται τον ακροατή τους.
Υπήρξε μια καταπληκτική βραδιά, ο κόσμος το καταδιασκέδασε κι έφυγε με τις καλύτερες εντυπώσεις.
Ευχαριστούμε GEMINI ACT, περιμένουμε την επόμενη εμφάνισή σας !!!!



Gemini Act :
Γιώργος Χατζηανδρέου - Bass
Michael Griz - Vocals
 Έλενα Τιτίρλα - Vocals
Θεόδωρος Σπυρίδης - El. Guitar
Ηλίας Μίσκας - drums
Στράτος Ρακιτζής - Keys
Γιάννης Μεβουλιώτης - Sound Engineer
Setlist :
Crimson Tide
Jail
Edge Of Thorns
The Dawning Of Gemini
Holy Diver
Rock On
Monster
Nemo
Friends Forever
Gutter Ballet
Illutions
We're Still Alive
Heaven And Hell


Μπουδούρη Κατερίνα
Φωτογραφίες
Ισίδωρος Καρδερίνης 
Παρασκευή βράδυ και οι GEMINI ACT έχουν την εμφάνισή τους στην Μαύρη Τρύπα στα Λαδάδικα της